Os que hoxe bordeámola vintena corremos o risco de ser a primeira xeración nos últimos 40 anos que teña menos oportunidades e un futuro máis difícil do que tiveron nosos pais. Cada vez máis as palabras e “futuro” e “ilusión” aparecen menos nas nosas conversas contiás. Fronte ás políticas erráticas, os recortes sociais e un socialismo apopléxico precisamos dunha mocidade que se revele contra a inacción, sensible ós problemas da sociedade, reivindicativa e capaz de aportar solucións.
Cando decidín formar parte activa da gran familia Popular do noso concello preguntábame qué podía aportar a este proxecto chamado Lalín; e a resposta non tardou en chegar: todos temos que aportar, todos somos importantes e todos contamos.
Os lalinenses somos xentes orgullosas e decididas, non nos arredamos e sabemos afrontar os problemas cando xorden. Os lalinenses esteamos onde esteamos sempre dicimos que somos de Lalín, nunca dunha vila cercana a Santiago ou dun municipio de Pontevedra. Hoxe, o noso concello ten entidade de seu, soubo ofrecer oportunidades ós seus habitantes, adaptarse, evolucionar, modernizarse; constituíndose nun referente da Galicia interior.
Pero os lalinenses tamén somos esixentes, e esa esixencia transládase ós nosos representantes políticos. Ese nivel de esixencia fainos contar cunha inversión en educación superior á de cidades como Vigo para este ano, fai que os nosos universitarios dispoñan dun servizo asequible de autobús a cargo do concello, que os nosos maiores recivan bos coidados, que os veciños con menos recursos sexan axudados, que os nosos empresarios teñan o respaldo absoluto do goberno da xunta e que se sigan a por en marcha políticas inversionistas nunha coxuntura tan conplexa…
O Partido Popular de Lalín afronta cada día una nova xornada de loita contra a crise, con responsabilidade e rigor, traballando por revalidar cada día a confianza que os lalinenses depositamos no proxecto que defende.
A visión que eu teño da política semella non ser a mesma que, xa dende hai tempo, estou a ver nunha parte do espectro político lalinense, a máis afín ao outrora adalid do talante e a elegancia política que quixo facer bandeira da sociedade do benestar e o progreso para os españois.
Cal é o talante dun PSOE de Lalín que reparte panfletos con improperios e mentiras en vísperas de que miles de visitantes se acheguen ó noso concello e que ademáis sae nos xornais rindo como se fixeran a mellor das aportacións aos veciños. Unha risa que estremece a calquera que analiza un pouco os xornais e que detrás só ve interés político e o rencor de alguén ao que só a venganza lle serve como satisfacción.
Ese mesmo sorriso é o retrato de quenes non cren no futuro de Lalín e de quen teñen por ilusión un Lalín de cortos prazos e de escaso futuro que non ten máis visión que aqueles que dixeron que o Lalín 2000 era un criadoiro de silvas e fentos e dos que no seu día dixeron que a piscina era para que catro ricos mollasen a barriga e aos que todo progreso para Lalín lles parece valdío.
Con eses mimbres cortoplacistas, anacrónicos e ancrados nun pasado que mira ao futuro ca desconfianza do medo ao progreso, non me extrana que o PSOE de Lalín non queira máis chan industrial nun polígono que nos ten que dar traballo a toda unha xeneración de lalinenses, que poña trabas a un novo edificio do Concello que ten que ser o emblema do Lalín do futuro no que si creemos a xuventude e que pretenda votar a baixo unha instalación deportiva como o Lalín Arena e da eu saerán as estrelas do deporte dezano do futuro. ¿A que lle teñen medo?, a que os xóvenes teñamos un Lalín non que querer vivir e no que querer quedarse a traballar e polo que loitar e pelexar.
Pablo Ferradás Madriñán
.
