Non é novidade ningunha dicir que o goberno Zapatero e toda a súa presidencia se basean nos principios máis "vangardistas e rompedores" do marketing político; dende hai seis anos podemos asegurar que temos un goberno merchandising, un goberno de boligráfos e chaveiros serigrafiados, un goberno en continua campaña de promoción e autobombo.
Unha enorme e gravosa colimaia de asesores e un entorno mediático tan servil como poderoso sosteñen entre malavares e castelos de naipes á presidencia máis ineficaz e mediocre da historia moderna de España.
Seis anos gobernando a golpe de titular son demasiados incluso para os seareiros máis fieis ó nefasto ZP.
Un actual ministro do Interior que fai campaña en xornada de Reflexión ou un ministro de Xustiza que amolece, dimitido, baixo a alfombra vermella que pisaba a oscarizada Penélope Crz son só algún dos exemplos dun goberno que agacha as súas miserias detrás dos flashes das cámaras e o seu caos nunha poderosa maquiñaria mediática.
O Emperador do Inem, Virrei do ERE e Capitán de derivas decidiu, probablemente asesorado por algunha sorte de oráculo omnisapiente, presentar a maior e máis traumática reforma laboral da historia recente de España, a golpe de decretazo, o mesmo día que a selección española debutaba (con desafortunado resultado) no mundial de futbol.
Este insulto á intelixencia de todos os españois e españolas é un exemplo máis do talante e eficaciá xestora da era Zapateril.
Xa hai 2000 o poeta Juvenal satirizaba certos vicios da sociedade romana empregando a locución "panem et circenses" o que traducido á linguaxe política do socialismo español actual ven a significar "decretazo a golpe de gol".
Permitídeme reproducir as palabras exactas do gran poeta latino:
… iam pridem, ex quo suffragia nulli uendimus, effudit curas; nam qui dabat olim imperium, fasces, legiones, omnia, nunc se continet atque duas tantum res anxius optat, panem et circenses.
(Juvenal, Satire 10.77–81)
… Hace ya mucho tiempo, de cuando no vendiamos nuestro voto a ningún hombre, hemos abandonado nuestros deberes; la gente que alguna vez llevó a cabo comando militar, alta oficina civil, legiones— todo, ahora se limita a sí misma y ansiosamente espera por sólo dos cosas: pan y circo
Chegou o momento de decir non, de non conformarse de enfrontarse á realidade e pedirlle contas e respostas a un goberno caótico e ineficaz, a un goberno que a cada paso nos obriga a retroceder, a enterrarnos máis nunha crise para a que non nos ofrese saída.
.
